به نام خدا

هخامنشیان نام سرسلسله دودمان خود، هخامنش، را روی سلسله خود گذاشتند. سلسله هخامنشی از سال ۵۵۰ پیش از میلاد با روی کار آمدن کوروش بزرگ تبدیل به یک شاهنشاهی شد و در سال ۳۳۰ قبل از میلاد توسط اسکندر مقدونی از پای درآمد. سلسله هخامنشی در مدتی کوتاه توانست بخش‌هایی از یونان و بابل را زیر سلطه خود درآورد و جغرافیای سیاسی خود را توسعه دهد. هم‌زمان با حکومت سلسله هخامنشی، هیچ امپراتوری دیگری در هیچ جای جهان نبود؛ از این‌رو شاهنشاهی هخامنشی اولین امپراتوری تاریخ جهان نام گرفته است.

 

کوروش دوم معروف به کبیر، با فتح بابل و لیدی امپراتوری هخامنشی را بنیاد نهاد. او با مردم کشورهای فتح شده رفتار بسیار خوبی داشت. صلح دوستی و رعایت حقوق مردم را می‌توان در منشور کوروش به‌راحتی مشاهده کرد. پس از کوروش، پسرش کمبوجیه روی کار آمد. مهم‌ترین کار او فتح مصر بود. اوج قدرت هخامنشیان را می‌توان در دوره داریوش بزرگ مشاهده کرد. او قلمرو سیاسی ایران را وسعت بخشید و دولت هخامنشی را به اوج قدرت خود رساند. پس از داریوش، با روی کار آمدن خشایارشاه، دولت هخامنشی در یک سرازیری قرار گرفت. شکستی که در چندین جنگ با یونان، نصیب خشایارشاه شد، سبب شد که ضربه سختی به امپراتوری او وارد شود.